Wiele współczesnych silników do samochodów pasażerskich i komercyjnych wyposażonych jest w turbiny. Producenci tych jednostek używali konwencjonalnych metod spawalniczych potarciowych lub bezwładnościowych do połączeń odlewów, żaroodpornych, wirnika z Inconelu do obrobionego trzonu ze stali niestopowej. Chociaż ta metoda łączenia dawała złącze o wystarczającej wytrzymałości, to obróbka po spawaniu, szlifowanie i wyżarzanie były drogie i czasochłonne. Alternatywnie zaadoptowany został proces spawania wiązką elektronów (EB) przez kilku przodujących producentów.
Spawanie elektronowe, które używa strumienia bardzo dobrze skupionych elektronów do stopienia i złączenie powierzchni łączonych, zostało opracowane celem idealnego rozwiązania tego problemu. Proces spawania może być w pełni zautomatyzowany z kontrolą takich parametrów jak, napięcie przyspieszania, prąd wiązki, skupienie wiązki oraz prędkość poprzeczna. Wysoka intensywność cieplna daje wąską strefę łączenia, z bardzo małym odchyleniem, dzięki czemu możliwe jest spawanie razem obrobionych komponentów na gotowo.